เสน่หาตรวนมาร

Attribute:

นักเขียน : ยูงทอง / สำนักพิมพ์ : ยูงทอง

ราคา

Share

Share

เสน่หาตรวนมาร 


เขาเอาการ ‘แต่งงาน’ มาทำลายความสุขและอิสรภาพของเธอ ใช้สิทธิ์ความเป็น ‘สามี’ จองจำเธอไว้ในอาณัติร้าย กักขังตัว...หน่วงเหนี่ยวใจ...โดยปราศจากคำว่า ‘รัก’ 
 
_________________________________ 
 
*** ตัวอย่างที่ 1 *** 
 
“นี่เธอกล้าจัดฉากเพื่อหลอกจับฉันงั้นเหรอ ชลณนาถ!” 
 
คนจมอยู่กับความคิดปลิวหวืดไปตามแรงกระชากของมือแกร่ง ชลณนาถเกือบเสียหลักล้มหกคะเมนใส่แผงอกกว้างของคนที่ตามมาเอาเรื่อง 
 
“คุณ...คุณธีร์ธัช” 
 
“หึ ไม่ต้องมาตีสีหน้าตกใจ แถวนี้มีแค่เธอกับฉัน! บอกมา...ทั้งหมดมันเป็นแผนของเธอใช่ไหม!” 
 
หญิงสาวไม่รู้ว่าอะไรทำให้เขามองเธอในแง่ร้าย แต่เรื่องนี้ไม่เคยมีอยู่ในหัวเธอสักนิด 
 
“คุณธีร์ธัช...นาถเจ็บ” 
 
“คนน่าไม่อายอย่างเธอเจ็บเป็นด้วยเหรอ” 
 
วูบหนึ่งกลิ่นหอมจางจากหญิงสาวทำให้เจ้าของมือสะดุด มันคุ้นชินเสียเหลือเกิน ทว่าชายหนุ่มก็ไม่ได้ฉุกคิดอะไร นัยน์ตาสีนิลจ้องมองหญิงสาวดุดัน มือใหญ่กำรอบแขนเล็กแน่นปานเหล็กคีบ 
 
สิ่งที่อยู่ในหัวเขาตอนนี้มันมีแต่เรื่องแต่งงานบ้าๆ 
 
“อื้ออ คุณธีร์ธัช” 
 
คนโมโหร้ายสลัดคนตัวเล็กออกในที่สุด แรงส่งที่ได้รับทำให้ชลณนาถถึงกับล้มลงไปกองกับสนามหญ้า ร่างสูงมองตอบด้วยความกระด้าง 
 
“อย่าหวังจะมาเป็นหนูตกถังข้าวสาร เป็นตายร้ายดียังไงฉันก็ไม่มีวันแต่งกับเธอ” 
 
“…” 
 
“คนที่ฉันจะแต่งงานด้วยมีเพียงบุษยาคนเดียวเท่านั้น” 
 
_________________________________ 
 
*** ตัวอย่างที่ 2 *** 
 
“เรื่องแต่งงานฉันเปลี่ยนใจแล้ว” จู่ๆ เขาก็โพล่งขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย “ฉันจะตอบตกลงกับคุณย่า เธอเตรียมใจไว้ได้เลย” 
 
“คุณธีร์ธัช!?!” หญิงสาวเหมือนถูกน็อก “ก็ไหนคุณว่าจะไม่แต่ง แล้วทำไม...” 
 
“ก็บอกแล้วไงว่าอะไรที่มันเป็นความสุขเธอ ฉันจะขัดขวางทั้งหมด” 
 
“คุณมัน...บ้าไปแล้ว” 
 
นัยน์ตาอ่อนหวานเบิกกว้าง มองอีกฝ่ายอย่างเหลือเชื่อ แต่สิ่งที่เธอได้รับกลับมาคือรอยยิ้มหยันของคนที่ต้องการสื่อเป็นนัยว่าเกมนี้มันเพิ่งจะเริ่มต้น 
 
“นาถจะไม่แต่งงานกับคุณ” 
 
หญิงสาวโต้กลับเสียงหนัก ถึงอย่างไรเรื่องนี้ก็ไม่เคยมีอยู่ในหัวของหล่อน ยิ่งอีกฝ่ายพูดจาดูถูกว่าหล่อนอยากจับเขาทางอ้อมด้วยแล้ว... หล่อนยิ่งต้องปฏิเสธ 
 
“แล้วไง คิดว่าฉันแคร์เหรอ” ธีร์ธัชวาดยิ้มร้าย ล้วงกระเป๋าสืบเท้าตรงเข้าไปหาคนตัวเล็กด้วยแววตาประกาศสงคราม ชลณนาถรู้สึกถึงระยะไม่ปลอดภัย หล่อนขยับถอยหนีกระทั่งแผ่นหลังชิดติดกับขอบระเบียงไม้ ใบหน้าสะสวยก้มหลบในตอนที่เขาโน้มมากระซิบข้างแก้ม “ยิ่งเธอไม่อยากแต่ง ฉันยิ่งชอบ” 
 
“คุณธีร์ธัช” 
 
ดวงตากลมเผลอตวัดจ้องตอบอย่างไม่พอใจ ลืมไปเสียสนิทว่าระยะห่างระหว่างเรามันใกล้กันขนาดไหน ธีร์ธัชผงะเล็กน้อยแต่ก็หัวเราะตอบอย่างอารมณ์ดีที่ เขาจ้องกลับอย่างยั่วโมโหก่อนที่นัยน์ตาคมจะมองต่ำไปยังกลีบปากอิ่ม 
 
“…!?!” 
 
ลมหายใจของชลณนาถเหมือนจะควบคุมไม่ได้ในตอนนั้น อีกฝ่ายเคลื่อนใบหน้าลงมา หัวใจเธอแทบหยุดเต้น ริมฝีปากร้อนเฉียดใกล้ความอ่อนนุ่ม...ก่อนจงใจค้างไว้โดยไม่ขยับ เขาแสระยิ้ม 
 
“ไม่อยากแต่ง...หรือว่าเล่นตัว ฉันเองก็ชักไม่แน่ใจซะแล้วสิ” 
 
_________________________________ 
 
นิยายโรแมนติก - ดราม่ากระชุ่มกระชวยหัวใจ 
พระเอกตอนดี...ดีใจหาย ตอนร้าย...ร้ายสุดโต่ง